de olifant

De Olifant .

 

Ik fabriceer een olifant

Met wat ik heb aan spullen , een weinig hout gehaald uit oude meubels zorgt voor wat stevigheid .

Ik vul hem op met watten …met vlas ….met tederheid

En zijn flaporen blijven met gluton op hun plaats

De slurf die rolt zich op … het meest geslaagde deel van dit hele maaksel 

Maar dan …de  slachttanden  het zuiver materiaal , dat ik niet kan vervangen

Zo blank is deze rijkdom zo smetteloos intact .

Tot slot zijn er de ogen , van heel de olifant het meest fluïde deel …

En het meest blijvende ,aan elke fraude vreemd .

 

Zie hier mijn arme olifant , nu klaar om uit te gaan op zoek te gaan naar vrienden

In een verveelde wereld  die niet in dieren geloofd en twijfelt aan de dingen

Daar gaat hij …imposant en breekbaar .

 

Wapperend en traag bewegend in zijn aangenaaide vel ,met bloemetjes en wolkjes

Daar gaat mijn olifant de volle straten door ,…maar niemand wil hem zien .

Al was het om te lachen …om zijn staart die hem alleen lijkt voort te bewegen

Een en al gratie….. , ofschoon zijn poten niet veel helpen en zijn kogelronde buik gevaar loopt in te storten bij de geringste stoot .

 

Hij toont met elegance , zijn minimale leven ,

en geen levende ziel in de stad is geneigd

Dit kwetsbare leven in zich te laten dringen , het voorbijgaande beeld

Die rampzalige tred……

 

Hongerend en aandoenlijk maar , hongerend naar wezens en naar wat pathetisch is

ontmoetingen bij volle maan , op volle zee , onder wortels van bomen .

of een holte van schelpen …Honger naar licht dat niet verblind ,dat schittert door de meest massieve stammen

 

Die olifantstred die zonder op het slagveld de plantjes te vertrappen op zoek naar plaatsen gaat , geheimen , episoden waarvan geen boek verhaalt

Waarvan alleen de wind , de bladeren de mier vertrouwd zijn met de snit .

 

T’ ís laat al op de avond als mijn olifant thuiskomt.

Maar hij komt moe naar huis , zijn bibberende poten , vallen in stof uiteen.

Gevonden heeft hij niet dat wat hij nodig had ……dat wat wij nodig hebben …

 

Ik en mijn olifant waar in ik mij vermom ,

Van zoeken uitgeput is al wat in hem zat versnipperd als papier …….

De lijm heeft losgelaten , zijn hebben en houden aan mededogen

De streling aan veren en aan watten loopt uit over het vloerkleed …

Als een mislukte mythe ….

Morgen opnieuw beginnen …….

 

 

 

 

 

Raymond van het Groenewoud